Libre de cosina/Caçolet
Un article de Wikilibres.
Se ditz popularament qu'existisson tres tipes de caçolet (nom derivat de l'aisina ont còi: la caçòla) que caduna de las vilas d'ont son originaris se n'atribuís la paternitat. Atal foguèt establida una mena de trinitat, lo Paire (Castelnòu d'Arri), lo Filh (Carcassona) e l'Esperit Sant (Tolosa). La basa del caçolet son las mongetas e per çò qu'es de la carn acompanhadoira, en foncion de l'endreit, s'i pòt trobar de pòrc, de salsissas de Tolosa o alara de tiron.
[modificar] Lo Caçolet de Castèlnòu d'Arri (lo Paire)
- Los ingredients:
-1 liura e mièja de mongetas blancas.
-4 bocins d'auca confida.
-250 g de salsissa de "Tolosa".
-200 g de codena fresca.
-150 g d'esquina de pòrc.
-150 g de carnsalada.
-Doas cebas, una tomata bèla.
-Dos clavèls de geròfle.
-Dos grans d'alh.
-D'èrbas (frigola, romanin e laurièr) e de sal.
-Tres culhièrs de grais (d'auca o de pòrc).
- La coccion
Dins una caçòla, cobrir las mongetas amb d’aiga freda, far blanquir en menar al bulh durant 5 minutas. Escampar l’aiga puèi. Tornar cobrir las mongetas amb d’aiga tebesa aqueste còp. Apondre en seguida las codenas talhadas en bocins pro amples, mantas cabòças d’alh e de lard salé, finament capolats amassa. Daissar mijoter environ doas oras aperaquí. Cal que las mongetas siá plan cuèitas e vengan fermes. D'aquel temps, dins una padena granda, far pèrdre lo grais als morceaux de confit, los sortir e dins aquel grais, far rissoler la carn de pòrc e la salsissa.
Un còp s'acabaràn aquelas doas preparacions, o cal voidar tot dans la caçòla. Bèl primièr una capa de mongetas amb lo jus, puèi una couche de carn que se deu cobrir amb las mongetas de mai. Pebrar en surface abondosament. Daissar tombar la salsissa sul caçolet, l’enfoncer leugièrament e arroser tota la surface amb lo jus encara bouillant. Mettre dins lo forn e daissar còire fins que se forme une crosta marrona unifòrma sus tout le dessus. Surveiller de temps en temps e, se le Cassoulet semble se secar, asaigar amb d'aiga cauda, sens pasmens lo noyer. Daissar còire atal entre tres e quatre oras.
